caderno dun rencoroso enfermo de cinefilia
Inicio > Historias > 46 Festival Internacional de Cinema de Xixón: a crónica
> 46 Festival Internacional de Cinema de Xixón: a crónica <

Prólogo

Levo cinco anos asistindo ao Festival de Cinema de Donostia, o maior dos que se celebran en España. Para min forma parte xa da rutina anual, unha cita obrigada que cada mes de setembro me proporciona unhas cantas boas películas e o reencontro con benqueridos amigos e amigas. Disfruto moito alá, mais sempre chego á Coruña coa convición de que o ano seguinte non volverei ao festival, farto da súa pobre programación e do seu glamour perralleiro, canso de que a esperanza de cambio que cada nova edición parece apuntar sobre o papel ao final nunca acabe de verificarse. Donostia é unha marabillosa cidade e o seu festival unha estupenda experiencia, mais eu xa hai tempo que perdín a ilusión.

Fun por primeira vez ao Festival de Xixón en 2006: agora sei que tardei demasiado. Teño o entusiasmo dos conversos: fago proselitismo sempre que podo e síntome satisfeito por ter convencido xa a varios amigos para iren. Ningún deles quedou decepcionado. O Festival de Xixón presenta unha programación cinematográfica rigorosa e coherente, que como é obvio non sempre compartimos, mais que responde a un criterio ben fundamentado. Podería poñerlles exemplos do contrario para que se fagan unha idea, mais hoxe estou de bo humor. Alén dos filmes, a oferta de cultura e lecer de Xixón é completísima, con festas e concertos a diario e exposicións de enorme interese. Preparar unha digna axenda de actos está ao alcance de calquera que teña boas ideas e os cartos necesarios; a maxia de Xixón, porén, vai moito máis alá. O grande deste festival, o verdadeiramente difícil de imitar, é o magnífico ambiente que nel se vive, con todos os seus participantes a convivir con abraiante normalidade. Os organizadores e os cineastas, a prensa e o público, todos coinciden (coincidimos) nos bares polo día e nos concertos á noite, na cola para entrar nos cines e nas escaleiras mecánicas do Centro Comercial San Agustín. En Xixón non é estraño atopar na rúa a un Carlos Reygadas que che pregunta onde está a delegación de Radio Nacional, porque ten unha entrevista, ou a José Luís Guerín falando das infinitas horas de autobús que hai entre Santiago e a cidade asturiana. E todo nun ambiente relaxado e distendido, sen alfombras vermellas nin convidados separados por categorías. Por iso deben ir a Xixón sempre que poidan, e tamén ao IndieLisboa, que vén sendo o mesmo só que cambiando o Teatro Jovellanos polo Cinema São Jorge, a Sala Albéniz polo Cabaret Maxime e os temporais de novembro por unha primavera luminosa.

Cinco días, cinco noites

O principio é sempre o mesmo: chegas ao hotel, no meu caso o Celuisma Pathos, e alí agarda por ti a bolsa coa acreditación e as publicacións do festival. Son ás tres da tarde do venres 21 de novembro e en dúas horas comeza na sala 3 dos Cines Centro a proxección de Z32 de Avi Mograbi, cineasta israelí que foi obxecto dunha retrospectiva hai dous anos en Las Palmas que eu seguín sen especial emoción logo no CGAI. Z32 ofrece a testemuña dun soldado de elite israelí que explica a súa participación no asasinato de dous palestinos nunha acción de vinganza despois dun atentado terrorista; para non seren identificados, o seu rostro e o da súa moza aparecen permanentemente cubertos por unha máscara dixital. Resulta certamente fascinante asistir ás conversas deles dous, co soldado contando polo miúdo a súa brutal experiencia para a seguir pedirlle a ela que lla conte “igual que lla contaría a outro” nun exercicio descarnado e estraño de arrepentimento e confesión. Máis interesantes aínda son as aparicións do propio Avi Mograbi, que explora a ritmo de canción os seus sentimentos cara a alguén que acatou a orde de matar un ser humano sen cuestionala en absoluto. Tralas intencións sarcásticas e paródicas desas bizarras escenas musicais agáchase tamén a incapacidade de dar respostas definitivas diante de feitos que desafían os nosos principios.

Preseleccionada para os Oscars á mellor longametraxe documental, Trouble the water parte dun material moi potente, as gravacións orixinais que unha parella afroamericana fixo da catástrofe do Katrina, mais o resultado é un produto televisivo e convencional ao estilo dos que se ven en La noche temática. Moito máis interesante é Je veux voir, dos homenaxeados Joanna Hadjithomas e Khalil Joreige, aínda que todo nela produza unha intensa sensación de déjà vu. Os directores retratan o Líbano posterior á guerra de 2006 a través de dous personaxes, unha icona do cinema coma Catherine Deneuve, que acode ao país para participar nunha gala benéfica e expresa a súa vontade de “querer ver”, e o actor Rabih Mroué, que a acompaña nunha viaxe con ecos a Kiarostami e incluso a Amos Gitai. O filme camiña por un punto intermedio entre a ficción e o documental, e os saltos entre un plano e outro non sempre resultan afortunados; en calquera caso é unha proposta moi recomendábel que só falla nas escenas finais da cea, que parecen sacadas dun anuncio de perfumes.



Tralo pase de Je veux voir Ángel Santos e mais eu facemos a primeira incursión á taberna Lizarrán, que polo seu amplo horario adoita convertirse nun dos puntos de reunión nocturna do festival. Mentres os meus compañeiros de tertulia cultureta no Extrarradio Grial Parga e María Yáñez disfrutan do concerto de Remate e The Ladybug Transistor na Sala Albéniz, eu lercheo sobre Facebook con Elena Oroz. Entre unhas cousas e outras, son as catro e pico da madrugada cando collo o sono.

O sábado acordo cedo; pouco despois das dez xa estou no Antiguo Instituto, desde onde faremos en directo a tertulia para a Radio Galega que nesta ocasión ten como convidado ao director do festival José Luis Cienfuegos, de quen me declaro seguidor incondicional. Despois de facer o programa e de recoller todo, imos a unha das salas do centro que está ocupada pola exposición dos libaneses Hadjithomas-Joreige, Círculo de confusión, unha xigantesca foto aérea de Beirut pegada sobre un espello e repartida en tres mil anacos. Os visitantes poden arrancar un deses fragmentos e levalo para a casa, de maneira que co andar dos días vai quedando cada vez máis á vista o espello posterior e a imaxe orixinal vaise diluíndo para caer na pura abstracción. Ao saír, perdemos tempo inutilmente facendo cola para sacar entradas -desistimos ao cabo dunha hora- e optamos por ir xantar á sidrería El Globo, onde degustamos unha formidábel fabada e encontramos a Alfonso Pato, que de madrugada coñeceu a un (insólito) fan de Andrés Dobarro (se queren detalles, pregúntenlle a el). Despois diso non viña mal unha soneca, mais eu resisto a tentación e asisto no Jovellanos á proxección de Adoration, o novo filme de Atom Egoyan que conta o mesmo que os vellos. O filme non me deslumbra, mais tampouco me parece tan malo como algúns aseguran; o mellor é o que vén despois, un coloquio co director e o músico Mychael Danna conducido por Roberto Cueto.

Non consigo butaca para ningún filme que me interese na segunda quenda da tarde, así que vou tomar unha(s) cervexa(s) con Grial, María, Berto e Mourullo (Yáñez & Cía, para abreviar). Escapo deles un pouco antes das dez: teño entrada para a segunda sesión de Cameron Jamie. O que vemos é unha verdadeira trapallada, mais aínda dá para botar unhas risas con Marta Gómez, de Planeta Cine. Fago unha parada brevísima no Lizarrán para tomar uns pinchos e marcho ao show de Lilí Films no Savoy, un ruidoso local que non resulta ser o máis apropiado para o que eles fan. No medio do balbordo consigo manter unha conversa razobelmente ben enfiada con José Manuel Sande, que acaba de desembarcar en Xixón. Lucía e mais el van ir cuns amigos ao concerto de Miss Kittin, e eu subo a Cimadevilla camiño da Folixa para atopar a Grial, que anda con Alejandro Marzoa e Marta; tomámoslle unha alí e outra en La Plaza e acaban dándonos as catro ou as cinco, para non perder o costume. No hotel eu aínda aproveito para mirar o correo; cheo de boas intencións, poño o despertador para as nove por se teño ánimo de erguerme e ir ver Tulpan. Non é o caso. Saio do Pathos a iso das doce para despedirme de Yáñez & Cía e despois vou facer cola ao Jovellanos para pillar entradas para o domingo e o luns, pois non é plan perder máis filmes. Durante a espera atopo a Pilar Comesaña e Félix Díaz, de Planeta Cine, e mais a Alberto Casal; comemos por segundo día na sidrería El Globo, e desta vez toca fabes con ameixas. Pola tarde ás cinco hai sesión no Antiguo Instituto, Red Hollywood de Thom Andersen e Nöel Burch, un filme correcto mais non especialmente inspirado que documenta a pegada dos cineastas próximos ao ideario comunista no Hollywood dos anos 30 e 40 e a infame Caza de Bruxas posterior. Aínda que xa a vira en Lisboa, recunco na arrebatadora Profit motive and the whispering wind, na miña opinión un dos dous ou tres filmes máis importantes deste último ano. Pecho a xornada con Wendy and Lucy de Kelly Reichardt, que me molesta un pouco menos que a anterior Old joy.

Durante a enésima parada no Lizarrán falámoslle a Gonzalo de Pedro de París #1 e xestionamos o préstamo a varias bandas de material audiovisual. No Gato tuerto toca Julio de la Rosa, así que alá vou. Saúdo a Álvaro Arroba, a quen non coñecía en persoa, a Albert Serra e tamén a Lisandro Alonso, ao que encontrara na rúa pola tarde, ao pouco de el chegar a Xixón. Peque Varela coméntame que na presentación de 1977 José Luis Cienfuegos dixo que Martin Pawley era algo responsábel de que a súa peza estivese en Xixón, pois fora eu quen lla dera a coñecer hai un par de meses, durante o Festival de Donostia. Peque e mais eu seguimos de palique no Sono-Tone; fálame do que quere facer e o que non, cóntolle unha e outra vez as moitas cousas que me gustan da súa curta e cando nos damos conta xa son as catro da mañá, unha boa hora para retirarse.

O luns o tempo deixa de ser regular para convertirse en malo ou moi malo. Tócame entrar no Diario Cultural; o que digo é máis ou menos isto:

"Vivimos días de chuvia e frío en Xixón a conta do temporal, e tamén é baixa até o momento a temperatura do Festival de Cinema que en calquera caso segue sendo e por moitísimas razóns o mellor dos que se celebran no estado. En Sección Oficial o filme mellor acollido foi Wendy and Lucy de Kelly Reichardt, que contén todos os tópicos do cinema independente americano disfrazados, iso si, coa melancolía e un bo gusto que a conectan con certas estéticas contemporáneas. O máis apetecíbel -Liverpool de Lisandro Alonso ou 35 shots of rum de Claire Denis- está aínda por vir. Mentres tanto un pode refuxiarse nas sempre interesantes retrospectivas, desta volta dedicadas ao indescriptíbel Cameron Jamie, aos libaneses Joanna Hadjithomas e Khalil Joreige, que ocupan ademais o Antiguo Instituto cunha instalación fascinante, “Círculo de confusión”, e a arxentina Lucrecia Martel, ademais dos ciclos A utopía ianqui, que pasará polo CGAI e inclúe obras mestras coma Motivo de lucro e murmurios do vento de John Gianvito, un dos títulos do ano do que xa falamos na pasada edición do IndieLisboa, ou Una parte del cielo, que amosa unha escolma de traballos feitos nos últimos anos por directoras europeas, entre elas Patricia Ferreira ou a ferrolá Peque Varela que presenta aquí a súa aclamada curta 1977".

Despois de xantar en El Jamonar na compaña da xente de Lilí Films, La mujer rubia proporcionou o primeiro gran momento do festival. A película de Lucrecia Martel explora o sentimento de culpa que experimenta a protagonista a conta dun suceso inaclarado, o atropelo dun can e quizá tamén o dun neno; unha perversa combinación de mala conciencia e irresponsabilidade burguesa que a directora resolve maxistralmente ao presentar o personaxe -unha sublime María Onetto- en primeiros planos que a manteñen illada dun mundo real que queda fóra de campo en sentido estrito e metafórico. Incomprensibelmente mal acollido no Festival de Cannes, La mujer rubia é un filme tenso e turbador que agacha ademais un poderoso discurso sobre as relacións de poder.



Aínda que Jim Finn crea o contrario, o coloquio posterior ao visionado de La trinchera luminosa del presidente Gonzalo foi certamente memorábel. O cineasta cambiou continuamente do inglés ao español -que fala con fluidez- até o punto de que chegou un momento que nin el nin o tradutor sabían en que lingua falaban. O intérprete acabou repetindo en español frases que Jim Finn dixera tamén en español, nun glorioso caos babélico que a min polo menos me pareceu moi divertido. O filme é unha intelixente sátira do fanatismo que recrea co formato de video-reportaxe a vida cotiá e o adoctrinamento permanente dun grupo de reclusas de Sendero Luminoso.

Quedo para cear con Marta Gómez no Jamonar, e acabamos compartindo mesa con Sergio Wolf e Mario Andrizzi. Pola noite hai concerto no Casino de Doctor Explosion e Los Tiki Boys, e alí encontro a Camilo Franco e mais á miña xefa no Extrarradio, Belén Regueira. Hai tempo de tomar un par de gin-tonics e de facer tertulia coa xente que trasnoita, mais por unha vez retírome relativamente cedo pois o martes hai película ás dez e non quero perdela: Liverpool, a cuarta marabilla feita por Lisandro Alonso, quizá máis accesíbel que as outras, máis chea de emocións e máis narrativa que Los muertos aínda que estea chea de cousas sen contar, de cousas que non sabemos e que non importan. O protagonista de Liverpool, Farrel, regresa á súa vila en Tierra del Fuego despois de moitos anos de ausencia e moitos litros de alcol para atopar unha nai enferma e coa cabeza perdida e unha rapaza con retraso mental que vive con ela e a coida. Farrel regresa ás orixes para saldar débedas, mais para el non hai redención: é incapaz de reintegrarse nesa vida, en ningunha vida. A súa imposibilidade para comunicarse, para reaccionar e tomar partido, fica materializada nese chaveiro que é o único que quedará del como recordo; un chaveiro que xamais significará nada para quen o recibe e seguramente tampouco para quen o entrega.

Na rolda de prensa -a primeira á que acudo en Xixón nestes tres anos- Lisandro Alonso insinúa unha certa sensación de decepción: a frustración pola limitada acollida do seu traballo e o fastío ante as repetidas acusacións de que fai filmes lentos, destinados unicamente a festivais. Sabe que non elixiu un vieiro cómodo e que non está disposto a traizoarse, e amosa a súa faciana máis explicitamente humanista, a de alguén que quere facer obras inxenuas, que non firan a ninguén, e que non se atreve a rodar imaxes que lle parezan crueis. Ao saír da rolda dígolle que me parece a súa mellor película. “Eu tamén o creo”, responde, “mais parece que non somos demasiados os que o pensamos”. Vai e vén atendendo a diferentes xornalistas, e mentres tanto Sande e mais eu facemos tertulia con Emilio Oliete, de Sagrera, distribuídor de Liverpool en España, e logo con Peque Varela, que se achega ao Antigo Instituto para gravar unha entrevista para Planeta Cine (se non fose tan parvo coma son acordaríame de sacar fotos para inmortalizar esta clase de encontros, que quedan unicamente rexistrados na memoria). Á hora do xantar marchamos cara a Tasca de Cabrales onde nos xuntamos un grupo de quince persoas entre as que están Antonio Campos, Sandro Aguilar e un ex-bailarín de Butō. A comida e a conversa prolónganse case até as cinco, con tempo de ir ao cinema ou durmir unha soneca, segundo os casos. Eu non teño plan até as oito, que é cando vou ver La vie moderne, o terceiro dos Profils paysans de Raymond Depardon, un deses filmes que se recomendan sós. Despídome das películas en Xixón vendo Construcción de una ciudad de Néstor Frenkel, non sen antes parar a tomar unhas sidrines. Gardo mellor recordo da sidra que dese inofensivo documental arxentino.



Co concerto de Manos de Topo no Casino -ao de Russian Red non demos chegado- comezou a conta atrás da miña estancia en Xixón. Ese é o momento en que todo empeza a ir como a cámara rápida. Véxome falando con Luis Miñarro sobre o filme do vellote, preguntándolle a Sergio Wolf polos ciclos do BAFICI, recomendándolle a Elena Oroz os filmes de Ousmane Sembène, falando con Dario Oliveira das curtas galegas que deberían estar en Vila do Conde, despedíndome “até o sábado” de toda a xente. Porque, en efecto, eu marchaba o mércores pola mañá, mais tiña intención de voltar. Ben que volo dixen eu a todos, que había de voltar.

Epílogo

O sábado estaba en pé ás cinco e cuarto da mañá: non recordo cando foi a última vez que me erguín da cama a esa hora. Ás seis e media quedara con Xabier P. Docampo e Xosé Cobas para irmos a Oviedo, onde eles participaban nunha mesa redonda. Logo eu collería o autobús de Oviedo a Xixón e ao mediodía estaría no Antigo Instituto, disposto para escoitar o palmarés. Non puido ser: o temporal de chuvia e neve encargouse de alterar os meus plans. Despois dun inútil traxecto en coche de dúas horas, a forte nevarada que estaba a caer obrigounos a parar á altura de Abadín e emprender camiño de volta a casa.

Sentín moito non chegar a Xixón para a clausura, mais a tristeza de non estar presente ficou mitigada pola alegría do triunfo de Liverpool. Alegreime pola película, porque é magnífica, e por Lisandro Alonso, o mellor dos cineastas aparecidos no século XXI. Alegreime por el porque parece un bo home, e porque despois de telo escoitado nunhas cantas ocasións xa estou por xurar que, en efecto, é un bo home. Alegreime tamén por Luis Miñarro, polo que o premio ten de recoñecemento para un produtor valente, e polo impulso que supón para os distribuidores que confían en que hai un espazo modesto, mais imprescindíbel, para outro tipo de cinema que vai na procura da calidade e non unicamente do éxito nas billeteiras. Alegreime, en resumo, porque é un premio xusto, e porque, como diría William Shakespeare, ben está o que ben acaba.

2008-11-30, 21:30 | 3 comentarios

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://pawley.blogalia.com//trackbacks/60835

Comentarios

1
De: Mumbai Escorts Fecha: 2018-12-17 09:08

The best article of the day. The author put foreword the point step by step and made our eyes/vision open.


http://www.sweetypatel.com/


Mumbai Escorts


Mumbai Call Girls


Mumbai Independent Escorts


Mumbai Independent Escorts


Mumbai Elite Escorts


Mumbai VIP Escorts


Escorts in Mumbai


Mumbai Escorts Services




2
De: Lucille F. Parham Fecha: 2018-12-27 09:37

This blog site has got lots of really helpful information on it! Cheers for informing me! Shift to the turbo, Play Dragging Racing Games



3
De: john Fecha: 2019-01-11 10:44

HP Printer Support
HP Computer Support
HP Laptop Support
HP Printer Customer Service
HP Printer Drivers
HP Printer Helpline
HP Printer Atlanta
HP Printer Baltimore MD
HP Printer Berkeley CA
HP Printer Boston
HP Printer Chicago
Dell Customer Service
Samsung Customer Service
Toshiba Customer Service
Panasonic Customer Service
Epson Customer Service
Sharp Customer Service
Printronix Customer Service
Lemark Customer Service
Canon Customer Service
HP Printer Repair Near Me
HP Printer Orange County
HP Printer Orlando
HP Printer Pasadena CA
HP Printer Phoenix
HP Printer Portland Oregon
HP Printer Raleigh NC
HP Printer Sacramento
HP Printer San Diego
HP Printer San Francisco
HP Printer San Jose
HP Printer Seattle
HP Printer St Louis MO
HP Printer Tulsa
HP Printer Vancouver WA
HP Printer Setup
HP Printer Harvey Norman
HP Sacnner Support
HP Support Phone Number
HP Printer Installation
The Customer Service Phone Number
About Us
Adt Customer Service
Air India Express Airlines Customer Service
Airasia India Customer Service
Airlines Customer Service
Alaska Airlines Customer Service
Allegiant Air Customer Service
Amazon Customer Service Number
Apple Customer Service Number
Atlas Air Customer Service
Att Business Customer Service Number
Att Customer Service Number
Att Email Customer Service
Bank Of America Customer Service Number
Banks Customer Service
Boost Mobile Customer Service Number
British Airways Customer Service Number
British Airways Executive Club Customer Service Number
British Airways Uk Customer Service Number
Cable Companies Customer Service
Car Rental Customer Service
Cathay Pacific Airlines Customer Service
Chase Customer Service Number
Citizens Bank Customer Service Number
Comcast Customer Service Number
Comcast Email Customer Service
Comcast Xfinity Home Security Systems Customer Service Number
Companies
Computer Customer Service
Consumer Service Customer Service
Contact Us
Delta Airlines Skymiles Customer Service Number
Delta Customer Service Number
Department Store Customer Service
Dish Network Customer Service Number
Ebay Customer Service Number
Email
Enterprise Rent A Car Customer Service Number
Envoy Air Customer Service
Equifax Customer Service Number
Etihad Airways Customer Service
Expedia Customer Service Number
Fedex Canada Customer Service Number
Fedex Customer Service Number
Fedex International Customer Service Number
Geico Customer Service Number
Godaddy Email Customer Service
Government Customer Service
Hertz Customer Service Number
Home Security
Hp Customer Service
Hulu Customer Service Number
Icloud Mail Customer Service
Incredimail Customer Service
Insurance Customer Service
Irs Customer Service Number
Jet Airways Customer Service
Jetblue Airlines Customer Service Number
Juno Email Customer Service
Kroger Customer Service Number
Lufthansa Airlines Customer Service
Macy Customer Service Number
Malaysia Airlines Customer Service
Medco Pharmacy Customer Service Number
Netflix Customer Service Number
Office 365 Email Customer Service
Outlook Email Customer Service
Paypal Customer Service Number
Pharmacy Customer Service Gabriel
Phone Company Customer Service
Roadrunner Email Customer Service
Sbcglobal Email Customer Service
Shipping Customer Service
Shopping Customer Service
Singapore Airlines Customer Service
Skywest Airlines Customer Service
Spicejet Airlines Customer Service
Spirit Airline Customer Service
Sprint Customer Service Number
Store
Straight Talk Customer Service Number
Supermarket Customer Service
T Mobile Customer Service Number
Tech
Thai Airways Customer Service
Time Warner Cable Customer Service Number
Trujet Airlines Customer Service
Turkish Airlines Customer Service
Uber Customer Service Number
United Airlines Customer Service Number
Ups Customer Service Number
Ups Freight Customer Service Number
Ups Mail Innovations Customer Service Number
Ups Uk Customer Service Number
Verizon Customer Service Number
Verizon Email Customer Service
Virgin America Customer Service Number
Visa Customer Service Number
Vivint Customer Service
Wells Fargo Customer Service Number
Xfinity Email Customer Service
Yahoo Customer Service Number
Yahoo Email Customer Service
Zoho Mail Customer Service
Dell Customer Service
Samsung Customer Service Rocky
Toshiba Customer Service
Panasonic Customer Service
Epson Customer Service
Sharp Customer Service
Printronix Customer Service
Lemark Customer Service
Canon Customer Service
Printer Support
Apple Wireless Printer Support
Brother Printer Support
Canon Printer Support
Contact Printer Support
Dell Printer Support
Epson Printer Support
HP Printer Support
Kodak Printer Support
Konica Minolta Printer Support
Kyocera Printer Support
Lanier Printer Support
Lexmark Printer Support
OKI Printer Support
Panasonic Printer Support
Ricoh Printer Support
Samsung Printer Support
Sharp Printer Support
Toshiba Printer Support
Xerox Printer Support
Google Chrome Customer Service
Mozilla Firefox Customer Service
Opera Mini Customer Service
Safari Customer Service
Internet Explorer Customer Service
Seamonkey Customer Service
Microsoft Edge Customer Service
Netscape Browser Customer Service
UC Browser Customer Service
Slimjet Browser Customer Service



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 34.234.76.59 (751b15f2df)
Comentario
¿Cuánto es: diez mil + uno?

os arquivos estranhos




correo:diasestranhos()gmail.com

O sistema de comentarios está á disposición dos lectores de "signos de vida" (antes "días estranhos") exclusivamente para a publicación de opinións e comentarios relacionados co contido deste blog. Calquera texto publicado por medio do referido sistema non reflicte necesariamente a opinión do autor deste blog. As opinións e informacións publicadas no sistema de comentarios son de autoría e responsabilidade integral dos leitores que del fixeran uso. O autor deste blog resérvase o dereito de suprimir os comentarios e textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos, preconceitosos ou de algunha forma perxudiciais a terceiros. Textos de carácter promocional ou inseridos no sistema sen a debida identificación do autor (nome completo e enderezo válido de e-mail) tamén poderán ser eliminados.


Licenza de 
Creative Commons
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-NonComercial-CompartirIgual 2.5 de Creative Commons. Blogalia

Blogalia

(c) Martin Pawley