Non teño tempo de escribir un post máis longo; prometo crónica de Xixón á miña volta (á miña primeira volta, debería dicir, porque se todo vai ben haberá dúas). Xa sei que lles dixen isto outras veces e logo non fixen tal, mais a diferencia é evidente: Xixón é un festival infinitamente mellor tanto no que atinxe á programación (cinematográfica e extracinematográfica) como á organización, e isto é algo que convén repetir moitas veces en voz alta coa esperanza de que o exemplo vaia callando. Haberá post(s) festivaleiros, si, mais agora o urxente é que cambien todos os plans que teñan para esta noite e vaian ás 20:30 ao CGAI para ver un filme magnífico, La trinchera luminosa del Presidente Gonzalo, co privilexio de contar coa presenza do seu divertidísimo director, Jim Finn. O (babélico) coloquio que mantivo onte en Xixón foi para non esquecer. ¶