URL de trackback de esta historia http://pawley.blogalia.com//trackbacks/59264

1	De: Martin Pawley Fecha: 2008-09-04 15:10
Para situar en contexto este post, lean o anterior co seu fío de comentarios.

2	De: willard Fecha: 2008-09-05 10:08
Bahh, isto non é nada o vellote doutro lado do Miño as gasta máis duras. Non hai nada no mundo que supere a roda da do carromato en O día do desesperoooooo... zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz!

3	De: Martin Pawley Fecha: 2008-09-05 11:46
Ben, willard, non esqueza que ademais deste lago hai outros doce. Aínda que eu case lle diría que me gusta máis Dez ceos, que xa pode imaxinar en que consiste...

4

De: willard Fecha: 2008-09-05 13:22

bem, voume sincerar... xa que noutras notas hai polémica eu vou a disertar sobre a duración dos planos. Esta claro que o aburrimento é unha característica que a sociedade contemporánea está lonxe de valorar, polo tanto case que hai que consideralo como unha provocación. Para min hai direferencias entre os planos sostidos de Serra e de Bennig, máis os dous aos seus distintos niveis, narrativos e contemplativos, teñen refachos de arte con maiúscula. Que é que pasa co espectador actual, pois que está condicionado polo estres posmoderno e é incapaz de de analíticas modernas. A xente hoxe ten complicado ver (leer) a Godard. Mais, asustense!, dentro de unha década será Spielberg o incomprendido. A play-station causa estragos... saudos

5	De: Martin Pawley Fecha: 2008-09-05 14:45
O debate, parece, está na "cantidade de narración" que hai nun filme coma o de Serra, ou os de Pedro Costa. Copio e pego o seu valioso comentario no fío do post anterior.