Tratou a Jean Vigo, a Sergei Eisenstein e a Antonin Artaud, que o entenderon mellor que os científicos, escandalizados ante uns documentais que querían ser poéticos antes que didácticos. Ao longo de cinco décadas fixo máis de douscentos filmes que agora son carne de filmotecas e festivais. O de San Francisco, por exemplo, que en 2001 lle encargou a Yo La Tengo que escribise músicas novas para estas vellas películas.
¶
Te esta sentando mal que yo sea practicamente el unico comentarista habitual de tu blog? Normalmente da pena ver tantisimo post, esfuerzo y demas sin comentarios.
Yo no, desde luego. Si lo fuese hablaría en gallego, bella lengua con la que se puede expresar toda idea que pueda ser enunciada también en castellano.
Rogo aos comentaristas teñan un pouco de imaxinación á hora de buscar un nick, e para evitarmos confusións non empreguen un xa habitual na páxina, nomeadamente o do autor do blog, que como saben ten ademais a potestade de borrar calquera mensaxe impertinente.
Di que sí, más imaginación. Y que si una no hace más comentarios en las peiches de Martin Pawley es por celos, que envidia (sana) me da que tenga tanta capacidad de recopilación y publicación de cosas interesantes.
O sistema de comentarios está á disposición dos leitores de "días estranhos" exclusivamente para a publicación de opinións e comentarios relacionados co contido deste blog. Calquera texto publicado por medio do referido sistema non reflicte necesariamente a opinión do autor deste blog. As opinións e informacións publicadas no sistema de comentarios son de autoría e responsabilidade integral dos leitores que del fixeran uso. O autor deste blog resérvase o dereito de suprimir os comentarios e textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos, preconceitosos ou de algunha forma perxudiciais a terceiros. Textos de carácter promocional ou inseridos no sistema sen a debida identificación do autor (nome completo e enderezo válido de e-mail) tamén poderán ser eliminados.
(texto copiado hai anos do Carta aberta, que á súa vez llo agradecía ao Inagaki)