Soylent Green foi a derradeira película do lendario Edward G. Robinson: para daquela estaba case completamente xordo, e todas as súas escenas houberon de ser repetidas varias veces até que acadase o ritmo axeitado para os diálogos, o que terían se realmente fose quen de entender o que lle dicían. Padecía un cancro terminal; contan que só Charlton Heston estaba ao tanto da súa fráxil saúde, e que as súas bágoas na escena da morte de Robinson foron reais, e non esixencia do guión.
Onte morreu Moisés, Ben-Hur e O Cid. Morreu Charlton Heston, o rostro máis recoñecíbel da noxenta asociación nacional do rifle, pero tamén o home que traballou con Orson Welles e Sam Peckimpah, e o que tivo a audacia de protagonizar Planet of the apes. Foi extremadamente popular, en particular en España, onde rodou bastantes filmes. O que quizá sexa menos coñecido é que un dos seus traballos, The War Lord, tivo unha inesperada importancia na lírica española de vangarda: Juan Eduardo Cirlot acabou por compoñer todo un ciclo poético inspirado polo filme, aínda que para ser sincero o que realmente deixou pegada en Cirlot non foi Heston, senón o personaxe de Bronwyn que encarnaba Rosemary Forsyth.
¶
Le reconozco belleza y cuerpo, sí, pero quizá él tenga la culpa de que yo sea una de esas extrañas personas que no han soportado ver BEN-HUR, como no aguanto Los Diez Mandamientos o El tormento y el éxtasis... Tanta coincidencia es sospechosa, ¿verdad? De ahí que hace tiempo llegara a la conclusión de que nunca me ha gustado Heston; siempre me ha parecido excesivo. El planeta de los simios podría gustarme, pero este hombre y el trauma infantil que me produjo la secuencia final tienen la culpa de que me produzca alergia. Y, por último, qué pesadilla ver El Cid... pura versión Menéndez Pidal, que andaba empeñado en hacer más grande al Cantar que a la Chanson de Roland. Y eso teniendo en cuenta la envergadura de Heston y que el auténtico Cid no debía de medir más de metro y medio.
O sistema de comentarios está á disposición dos leitores de "días estranhos" exclusivamente para a publicación de opinións e comentarios relacionados co contido deste blog. Calquera texto publicado por medio do referido sistema non reflicte necesariamente a opinión do autor deste blog. As opinións e informacións publicadas no sistema de comentarios son de autoría e responsabilidade integral dos leitores que del fixeran uso. O autor deste blog resérvase o dereito de suprimir os comentarios e textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos, preconceitosos ou de algunha forma perxudiciais a terceiros. Textos de carácter promocional ou inseridos no sistema sen a debida identificación do autor (nome completo e enderezo válido de e-mail) tamén poderán ser eliminados.
(texto copiado hai anos do Carta aberta, que á súa vez llo agradecía ao Inagaki)
