Hai filmes que aos cinco minutos de empezar a velos xa che deixaron ben clara a súa grandeza. Logo podes gostar deles máis ou menos, pero sabes que son especiais. Pasa con The searchers, con Ordet, con Otto e mezzo, e tamén coas Werckmeister harmóniák de Bela Tarr ou Juventude em marcha de Pedro Costa. Lawrence of Arabia pertence claramente a esa estirpe. O seu director, David Lean, naceu hai hoxe cen anos: poucos coma el foron capaces de acadar tal cantidade de obras mestras nunha carreira longa, mais non demasiado densa, que contén apenas ducia e media de títulos ao longo de catro décadas de traballo. Nas súas superproducións soubo mesturar o artificio da gran industria coa exquisita sensibilidade e audacia que lle era propia, para crear imaxes cheas de lirismo e introducir emoción e intimidade nas máis sofisticadas secuencias de masas, algo natural nun home que antes de triunfar en Hollywood fixo alfaias tan sinxelas e cristalinas como Breve encontro.

¶