Das cinco candidatas ao Oscar á mellor película Juno (Jason Reitman, 2007) é a única que superou xa os cen milĺóns de dólares de recadación. Os premios vainos levar a dos Coen, que tampouco é para tirar foguetes, pero nas billeteiras quen manda é esta comedia con adolescente lista e de verbo fácil -unha especie de Lisa Simpson respondona- cuxa vida cambia cando descobre que vai ter un bebé. Fuxindo de intencións sermoneadoras, o filme acaba por caer nunha certa frivolidade á hora de tocar asuntos espinosos como o embarazo adolescente e as adopcións, reforzada pola actitude algo resabida da protagonista, que non solta unha soa frase que non pareza escrita por un guionista de telecomedias. Simpática, si, mais tamén completamente irrelevante.
¶
O sistema de comentarios está á disposición dos leitores de "días estranhos" exclusivamente para a publicación de opinións e comentarios relacionados co contido deste blog. Calquera texto publicado por medio do referido sistema non reflicte necesariamente a opinión do autor deste blog. As opinións e informacións publicadas no sistema de comentarios son de autoría e responsabilidade integral dos leitores que del fixeran uso. O autor deste blog resérvase o dereito de suprimir os comentarios e textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos, preconceitosos ou de algunha forma perxudiciais a terceiros. Textos de carácter promocional ou inseridos no sistema sen a debida identificación do autor (nome completo e enderezo válido de e-mail) tamén poderán ser eliminados.
(texto copiado hai anos do Carta aberta, que á súa vez llo agradecía ao Inagaki)