caderno dun rencoroso enfermo de cinefilia
Inicio > Historias > Unha historia verdadeira
> Unha historia verdadeira <

Se tivese que quedarme cun único post ao longo destes catro anos estranhos, escollería un que non é meu: o relato dun membro da interahamwe ruandesa nas terríbeis semanas da primavera do 2004, tirado dun libro de John Carlin. En Ruanda non había conflito relixioso nin étnico; é un país moi homoxéneo, máis do que adoita ser habitual na África. Hutus e tutsis son castas diferentes, pero non pobos diferentes, e aínda que é certo que os ideólogos do goberno (profesores universitarios en moitos casos, a elite intelectual do estado) foron fabricando durante anos a mentira de que os tutsi eran unha raza distinta e que procedían dalgún punto indefinido do Nilo, non podemos reducir a masacre a unha clave falsamente étnica. Iso non serve para explicar as colosais dimensións do exterminio tutsi, preto dun millón de mortos en apenas tres meses. A xente non acaba asasinando aos seus veciños porque de súpeto odie á comunidade á que pertencen. Houbo propagación do odio, está claro, pero tamén houbo moitísimo medo, e ese elemento dificilmente definíbel da espiral de violencia que arrastra a toda unha comunidade que uns poucos días atrás era pacífica e cordial.

Pero o factor decisivo para explicar o que aconteceu en Ruanda é a democratización do crime, a necesidade, planificada á perfección desde o goberno, de que o número de axentes exterminadores fose canto máis alto mellor. Canta máis xente fose ou se sentise cómplice dos crimes máis doado sería logo superar o impacto moral do xenocidio: todos terían algo que agachar. De aí tamén a barbarie, a brutal provocación de dor innecesaria. De aí as violacións masivas, os nenos afogados en letrinas, os cráneos estalados contra os muros. Cando o horror resulta insoportábel a única solución é o esquecemento absoluto.

O máis fascinante da crise do 94 é o que segue a acontecer agora, trece despois: o asombroso proceso de reconciliación, por outra parte inevitabel, pero en todo caso esperanzador e francamente inusual nun mundo no que as inimizades hérdanse de xeración en xeración. A min cústame moito ler información sobre todos estes feitos sen sentirme brutalmente conmovido, estremecido até as bágoas. Porque Ruanda (un país do tamaño de Galiza) representa o peor e o mellor que ten o ser humano: a súa destructiva capacidade para odiar, pero tamén a súa impresionante capacidade para saír adiante, para perdoar e para amar.

A aquela entrada da bitácora púxenlle por título A historia máis grande xamais contada. Nun momento no que é frecuente ver impúdicas mostras de rancor vingativo, a relectura da convivencia cotiá de vítimas e verdugos nun exercicio sistemático de perdón ségueme parecendo verdadeiramente vivificante.

2007-03-21, 14:57 | 5 comentarios

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://pawley.blogalia.com//trackbacks/48113

Comentarios

1
De: Martin Pawley Fecha: 2007-03-21 15:15

A fotografía, de James Natchwey.



2
De: dedoscomovermes Fecha: 2007-03-21 22:37

Eu percebim a complexidade do conflito atravês de umha narraçom de Kapuscinski, penso que em Ébano [tenho-o emprestado]. Tam bem explicou todo o processo de construçom social do medo ao outro que eriça a pele.



3
De: F. Miguez Fecha: 2007-03-23 18:44

Pois eu gárdolle rencor e vergoña abondo sobre aqueles meses do 94. Hacia un occidente paradigma de humanismo e civilización que mirou para outro lado e mantivo unha pasividade indolente e inxustificable, fronte a un episodio que superou en violencia e crueldade a lendas da sinrazón como foron as batallas de Verdun ou Stalingrado, e sobre cuias causas nunca se saberá a verdade.



4
De: Ñèëäàâè¼à Fecha: 2007-03-26 13:37

Non esquezamos que daquela había guerra en Bosnia, que como era en Europa e os mortos eran brancos, doía máis. Hai unha excena na peli Bosnia "Terra de Ninguén" moi explícita: nunha trincheira do exército bosnio, un voluntario le a prensa e di: "carafio, a que se está a montar en Ruanda".
O asunto amólame: a comunidade internacional leva gastados nos Balcáns (en xeral) millóns, sen vontade de reconciliación. Nin a metade diso en Ruanda. Pero xa se sabe, son negros....
Ruanda é un exemplo, como ben di, sr. Pawley.



5
De: espn.com/activate Fecha: 2019-11-10 17:00

web development company
mumbai escorts
mumbai call girls
Mumbai Escorts
Mumbai Escorts
yahoo reset password
What is Social CRM
quickbooks support
mcafee.com/activate
roku tv frozen
roku.com/link
web designing company
seo company
garmin update
garmin updates
garmin express update
norton.com/setup
office.com/setup
roku remote not working
gmail support
andheri escorts
computer repair
outlook password reset
reset microsoft password
reset microsoft account password
Mumbai escorts
andheri escorts
bandra escorts
andheri escorts
thane escorts
mira road escorts
bandra escorts
vashi escorts
aol mail login
canon.com/ijsetup
Chembur Escorts
malad Escorts
colaba Escorts
juhu Escorts
mira road escorts
aol reset password
cox support
xbox support
xfinity support
yahoo support
hp printer support
gmail support
hp printer support
espn.com/activate
activate starz on roku
aol support
at&t support
hulu.com/activate
roadrunner support
roku.com/link
Norton Support
hotmail support
Linksys Router Support
Dlink Router Support
Aol Reset Password
garmin updates
Delta Airlines Reservations
united Airlines Reservations
roku.com/link
garmin updates
roku.com/link
Norton Customer Service
Microsoft Customer service Number
HP Printer Support
quickbooks support
Mumbai escorts
canon ij setup
mcafee.com/activate
office.com/setup
roku.com/link
activate espn
espn.com/activate
espn.com/activate
youtube.com/activate
activate nbc
espn activate
garmin updates
pbs.org/activate



os arquivos estranhos




correo:diasestranhos()gmail.com

O sistema de comentarios está á disposición dos lectores de "signos de vida" (antes "días estranhos") exclusivamente para a publicación de opinións e comentarios relacionados co contido deste blog. Calquera texto publicado por medio do referido sistema non reflicte necesariamente a opinión do autor deste blog. As opinións e informacións publicadas no sistema de comentarios son de autoría e responsabilidade integral dos leitores que del fixeran uso. O autor deste blog resérvase o dereito de suprimir os comentarios e textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos, preconceitosos ou de algunha forma perxudiciais a terceiros. Textos de carácter promocional ou inseridos no sistema sen a debida identificación do autor (nome completo e enderezo válido de e-mail) tamén poderán ser eliminados.


Licenza de 
Creative Commons
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-NonComercial-CompartirIgual 2.5 de Creative Commons. Blogalia

Blogalia

(c) Martin Pawley