Xa lles fixen saber no seu momento o meu entusiasmo polo filme de Albert Serra Honor de cavalleria, proxectado no CGAI o pasado verán apenas dous meses despois de que se presentase, e con magnífica resposta por parte da crítica menos adormentada, na Quincena de Realizadores de Cannes. Ao longo do 2006 a película foi sendo exhibida en festivais de todo o mundo, de Seul a Vancouver pasando por Londres ou São Paulo, e recolleu premios en certames tan prestixiosos como a Viennale ou Torino, neste último caso co gran Lisandro Alonso nun xurado que recompensou tamén o (excelentísimo) traballo actoral de Lluís Carbó e Lluís Serrat. Neste 2007 as cousas seguen pintando moi ben: estivo en Rotterdam, vén de pasar pola Seccion Oficial do Festival Internacional de Cine Contemporáneo da Cidade de México, o FICCO, que por certo ten unha programación literalmente deslumbrante; e estes mesmos días participa a competición no Festival do Mar do Prata. Axiña viaxará a Hong-Kong e Bos Aires, e tamén formará parte do catálogo do (moi apetecíbel) IndieLisboa. Na Franza a película estréase este mesmo mes, e por ese motivo o número de marzo de Cahiers du Cinema dedícalle ao director unha entrevista.

Albert Serra optou pola orixinalidade e a vangarda, por fuxir de temas e formas repetidos até a extenuación, e a súa aposta está recollendo froitos. Fixo un produto intelixente, moderno e exportábel, e para iso non lle fixeron falta millóns de euros nin unha morea de subvencións. Por sorte para nós, en poucos meses volverá rodar: unha longa viaxe en avión serviu para que o seu guión sobre os Reis Magos vaia collendo a forma necesaria. Eu desde logo agardo (máis) noticias con expectación. ¶