caderno dun rencoroso enfermo de cinefilia
Inicio > Historias > Dez grandes filmes que todos os nenos deberían ver antes dos catorce anos
> Dez grandes filmes que todos os nenos deberían ver antes dos catorce anos <

Celebramos hoxe o Día Mundial do Libro Infantil imitando ao British Film Institute para recuperar o vello costume das listas dominicais propoñendo dez grandes filmes que todos os nenos deberían ver antes dos catorce anos, algúns dos cales xa os adiantamos no Extrarradio de onte:

Triplettes de Belleville, de Sylvain Chomet (Franza, 2003): o mellor filme de animación post-Disney. Unha delicia chea de personaxes para a historia: a abnegada avoa protagonista, Madame Souza; as excéntricas irmás Belleville; o sacrificado ciclista, o can Bruno e, como non, o tren que pasa.
Yaaba, de Idrisa Ouedraogo (Burkina Faso, 1989): a amizade entre un neno e unha anciá á cal todos teñen por bruxa. Unha colección de postaliñas africanas para os críticos máis miopes, ou un xeito diferente de ollar o mundo para os cinéfilos atentos e con ánimo multicultural.
Nin un menos, de Zhang Yimou (China, 1999): unha rapaza recibe do seu mestre o encargo de coidar de que ningún cativo deixe de ir á escola. Imposíbel non deitar algunha que outra bágoa no seu emocionante treito final.
Central do Brasil, de Walter Salles (Brasil, 1998): unha viaxe iniciática cun rapaz á busca do seu pai acompañado por unha muller que kilómetro a kilómetro vai perdendo amargura. Walter Salles é demasiado sentimental e ás veces váiselle un chisquiño a man cara o esteticismo, tanto nesta coma nas posteriores Abril despedaçado e Diarios de motocicleta, pero os seus personaxes resultan sempre extraordinariamente cercanos e conmovedores. Oxalá Hollywood non acabe con el.
One hundred and One Dalmatians, de Clyde Geronimi, Hamilton S. Luske e Wolfgang Reitherman (EEUU, 1961): irresistíbel, encantadora e intelixente, 101 dálmatas é unha das últimas obras mestras da factoría Disney, un lugar onde entendían que a boa animación descansa fundamentalmente nun guión milimetricamente medido, algo que resulta tremendamente provocador nesta era dos fogos dixitais de artificio.
The Miracle Worker, de Arthur Penn (EEUU, 1962): Anne Bancroft facendo de Anne Sullivan na que é, para min, unha das tres ou catro mellores interpretacións femininas de todos os tempos. Un filme intensamente emotivo e con escenas brutalmente inesquecíbeis como aquela coa profesora Sullivan aprendéndolle a Hellen Keller a empregar os cubertos para comer.
Onde está a casa do meu amigo?, de Abbas Kiarostami (Irán, 1987): un neno leva por equivocación o caderno do seu compañeiro de mesa no colexio. Sabedor de que se non fai os deberes o seu amigo vai ser expulsado da escola, o rapaz decide ir na procura da súa casa para devolverllo, ante o desinterese e incomprensión da maior parte dos adultos cos que se cruza. Se algún día fago unha lista dos meus heroes cinematográficos favoritos, o protagonista desta obra mestra de Kiarostami, Ahmed, ficará en primeiro lugar.
Le ballon rouge, de Albert Lamorisse (Franza, 1956): un cativo, un globo vermello e as rúas de París. Un prodixio de media hora de duración e case sen diálogos que malia iso convenceu á Academia de Hollywood, que recompensou a súa maxia cun Oscar ao mellor guión orixinal. Fermosa en grao máximo, Le ballon rouge é a ponte cinematográfica que nos leva do realismo poético de René Clair ou Marcel Carné á naturalidade vitalista da mellor Nouvelle Vague.
To kill a mockingbird, de Robert Mulligan (EEUU, 1962): un clásico indiscutíbel, cuns rapaces aprendendo as mellores leccións da súa vida grazas a ese colosal ícone de honestidade chamado Atticus Finch. Unha xoia xa desde os títulos de crédito, guiados pola excepcional música de Elmer Bernstein.
Alumbramiento, de Víctor Erice (España, 2002): valen tamén El espíritu de la colmena ou El Sur, as dúas mellores películas feitas en España; pero elixo Alumbramiento, o último traballo de Erice, porque os seus dez minutos son os máis perfectos do cinema dos últimos anos. E se non me cren a min, pregúntenlle a Pedro.
Pather panchali, de Satyajit Ray (India, 1955): a primeira entrega da chamada Triloxía de Apu é unha desas alfaias que marcan un antes e un despois na vida de quen as descobre. É tal a súa pureza que calquera pensaría que o cine acaba xusto de nacer mentres contempla, agradecido, as imaxes portentosas de Pather panchali. Unha obra arrebatadora nacida do talento dun dos maiores humanistas do cine.
The night of the hunter, de Charles Laughton (EEUU, 1955): o filme que eu prefiro de todos cantos levo visto. Obra profundamente cerebral, construída con precisión e inzada de referencias simbólicas, The night of the hunter atrapa ao espectador coa súa poderosa carga emotiva e a súa mensaxe desarmante: Lord, save little children. The wind blows and the rain's a-cold. Yet they abide...

2006-04-02, 21:04 | 13 comentarios

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://pawley.blogalia.com//trackbacks/38811

1
De: chuza.org Fecha: 2006-04-03 00:09

Dez grandes filmes que todos os nenos deberían ver antes dos catorce anos: «Celebramos hoxe o Día Mundial do Libro Infantil imitando ao British Film Institute para recuperar o vello costume das listas dominicais propoñendo dez grandes filmes que todos os nenos deberían ver antes dos catorce anos, algúns dos cales xa os a»



Comentarios

1
De: mourullo Fecha: 2006-04-02 22:40

A devoción levoulle a enumerar doce ;-)

Por certo, o outro día que lle pareceu a charla de Balbín no ciclo Caixanova? Eu creo que foi de menos a máis.



2
De: Martin Pawley Fecha: 2006-04-02 22:53

As listas, neste blog, nunca foron realmente de dez, mourullo ;-)

Foi a máis porque a menos non podía ir, en verdade. A min decepcionoume bastante ver a Balbín coas teimas de sempre, falando, dez anos despois, de como Polanco lles quitou Antena 3. E esa cousa súa de dicir que os xornalistas novos carecen de vocación e que o primeiro que queren saber é o seu horario e cando terán días libres paréceme moi rancia.

E para outra vez, avise, home, e tomabamos logo unha caña.



3
De: mourullo Fecha: 2006-04-03 00:05

Coincido nas súas apreciacións, Pawley. Ranciedade e conto repetido non faltaron. Mais sorprendeume gratamente que fixese ese exercicio de crítica (aínda que lle costou, púxose moi apurado e notábanse certas contas pendentes persoais) cara a deriva estílistica e de contidos dalgúns dos seus antigos compañeiros. Non é moito, pero que quere que lle diga... A que non me entusiasmou para nada foi a propia sala de Caixanova, pero esas son outras teimas.

Avisarei, home, perda coidado.



4
De: Martin Pawley Fecha: 2006-04-03 00:15

Si, tardou, pero finalmente acabou calificando de sectario a Jomeini Losantos (Alfredo Conde dixit), que botou no seu día da tertulia da COPE e Víctor Márquez Reviriego e Consuelo Sánchez Vicente (!). A verdade é que o tempo daquel mítico Hora cero parece imposíbel de recuperar hoxe. Que radio admitiría no seu seo a un contertulio coma o gran Chicho Sánchez Ferlosio?

É impresión miña ou as butacas da sala de Caixanova son horribelmente incómodas? Certo que eu son baixiño, pero non fun quen a apoiar os brazos nos repousa-ídems: fáltanme uns cantos centímetros de óso.



5
De: ex-avid1 Fecha: 2006-04-03 13:34

ni una de miyazaki??
:(



6
De: Martin Pawley Fecha: 2006-04-03 14:43

Non, nin unha. Nin de Dygra, tampouco ;-)



7
De: óscar Fecha: 2006-04-03 15:32

Bueno, pero como bos comentaristas parásitos/simbióticos do blog de Pawley podemos te-la desvergoña recomendar ó visitante ávido de recomendacións de boas pelis para nenos que non deixe de botarlle un ollo a Miyazaki, en especial á viaxe de Chihiro. Ou a Totoro, por exemplo, se falamos de nenos moi pequenos. :-)
Gracias pola decena de doce recomendacións, tomei nota de moitas que descoñecía.



8
De: dorfun Fecha: 2006-04-03 16:18

...eu engadiría Pesadelo antes de nadal do Tim Burton e Dentro do labirinto de Jim Henson...gustos



9
De: Mifune Fecha: 2006-04-03 16:32

Pensaba que pondrías algo de la Sylvia Kristel de los 70. Eres un estrecho.



10
De: ex-avid1 Fecha: 2006-04-03 17:08

comparar las pelis de miyazaki con las de dygra me parece de muy mala leche...propia de alguien que no ha visto ninguna de ellas.
si quieres ya te pasaré unas copias.
grrr...anda, quita a los dálmatas y pon al porco rosso, o a niki, o a chihiro, o a totoro, o a la princesa mononoke....



11
De: Martin Pawley Fecha: 2006-04-03 18:41

Oia, ex-avid1!, a mala uva recoñézoa, pero ver si as vin. A min non me interesa nadiña o cine de Miyazaki, aínda que me consta que a moita xente lle fascina. Non son deses, créame. E os dálmatas non os quitaría por nada do mundo. De feito, fiquei con ganas de poñer tamén Os tres porquiños.

E porque non quería pasar de dez, que senón metía o Frankenstein que fixo James Whale, ou a súa secuela con Noiva incluída.



12
De: Martins Fecha: 2006-04-03 20:00

Se foran vinte digo eu que habería sitio para Captains Courageous, co Barrimore, o Mickey Rooney e o Spencer Tracy no papel do portugués Manuel.



13
De: leco Fecha: 2006-04-05 20:50

A respecto do de Balbín: estou farta de que estea mal visto non querer traballar máis de 8 horas ao día. A min parécenme demasiadas para calquera profesión.



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 54.197.75.83 (ccf77fbda8)
Comentario









os arquivos estranhos




correo:diasestranhos()gmail.com

O sistema de comentarios está á disposición dos lectores de "signos de vida" (antes "días estranhos") exclusivamente para a publicación de opinións e comentarios relacionados co contido deste blog. Calquera texto publicado por medio do referido sistema non reflicte necesariamente a opinión do autor deste blog. As opinións e informacións publicadas no sistema de comentarios son de autoría e responsabilidade integral dos leitores que del fixeran uso. O autor deste blog resérvase o dereito de suprimir os comentarios e textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos, preconceitosos ou de algunha forma perxudiciais a terceiros. Textos de carácter promocional ou inseridos no sistema sen a debida identificación do autor (nome completo e enderezo válido de e-mail) tamén poderán ser eliminados.


Licenza de 
Creative Commons
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-NonComercial-CompartirIgual 2.5 de Creative Commons. Blogalia

Blogalia

(c) Martin Pawley