caderno dun rencoroso enfermo de cinefilia
Inicio > Historias > Sede en Ourense
> Sede en Ourense <

Non sei se a vostedes lles pasa, pero ás veces teño a sensación de que os autores de literatura infantil e xuvenil da península non amosan en xeral unha ousadía moi grande que digamos. Detecto un certo abuso dos recursos mais convencionais, dos xogos de palabras mais simplóns, da repetición sistemática das fórmulas de éxito mais ou menos asegurado. Non aturo nin unha soa formiga Miga mais, veña ou non acompañada pola correspondente tartaruga Tuga. Quero mais liberdade creativa, mais valor, mais imaxinación; quero a Gianni Rodari, e quero que todos os que escriben e todos os que len a literatura que vale tamén para a xente nova teñan a súa Gramática da fantasía como libro de cabeceira, cosido á almofada con fíos feitos a partir de ortigas machacadas cos pés.

A primeira novela que lin de Uxía Casal foi As ás de Xenoveva. Acordeime dela cando meses despois caeu nas miñas mans O carpín suicida da miña admirada Mariasun Landa, cuxo Crocodilo louvei aquí moitas veces; de feito penso que as peripecias do carpín e da galiña son perfeitamente intercambiábeis. Os dous libros son igual de correctos, pero tamén igual de pouco estimulantes para un leitor un chisco inconformista e cargado de mala hostia coma min. Quizá por iso me sorprendeu moito e moi agradabelmente o último libro publicado de Uxía, que dito sexa ao paso é unha muller encantadora que agacha baixo a súa apariencia fráxil un carácter recio e forte coma a madeira de buxo.

Sede en Ourense. Ese é o título dunha novela que leva uns cantos meses editada e da que xa me debera ter ocupado antes do verán; agardo da infinita xenerosidade da autora que non me tome demasiado a mal este retraso. Sobre todo porque vou falar ben dela, que carafio, e iso en min ten algo de mérito porque contra o que algúns puideran pensar eu non sempre falo ben dos amigos; de feito, hai amigos dos que nunca falo.

Sede en Ourense é unha novela divertida, divertidísima. Divertida e disparatada. Sen outra pretensión que a de facernos pasar uns momentos magníficos, e seguramente por iso mais valiosa que outras obras con mellores intencións e peores acabados. Nótase en todas as súas páxinas que a propia autora pasouno moi ben escribíndoa, enleando o argumento cada vez mais e mais guiada pola única máxima que debe rexer o exercizo do escritor: que na literatura e na arte todo vale se está ben feito. Que non hai que obsesionarse con dar demasiadas explicacións, con demostrar que un está moi ben documentado, e que nin sequera é imprescindíbel cheirar os escenarios. Porque tamén sabemos que na maxia hai truco, e non por iso deixa de gostarnos.

2005-09-14, 00:46 | 5 comentarios

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://pawley.blogalia.com//trackbacks/32979

Comentarios

1
De: Martin Pawley Fecha: 2005-09-14 00:51

"Sede en Ourense"
Uxía Casal
Editorial Galaxia
ISBN: 84-8288-798-X



2
De: acedre Fecha: 2005-09-14 04:19

Pois habera que lela cando se poida. Confio no seu gusto.
Saudos.



3
De: ifrit Fecha: 2005-09-14 12:14

A tartaruga tuga XDDD



4
De: tartalimon Fecha: 2005-09-15 01:10

Pois a min aburriume un montón. De feito non fun capaz de acabala, e mira que leo trangalladas. Os dialogos son previsibles e moi frouxos, e o argumento esgótase ao pouco de comezar.

Sorpréndeme que lle gustara tanto, Pawley, sobre todo en comparacion con outras recomendacións que lle teño lido.



5
De: Martin Pawley Fecha: 2005-09-16 09:09

tartalimon, "Sede en Ourense" é o que é, nin mais nin menos. Non pretende ser a oitava maravilla do mundo; é un divertimento eficazmente elaborado que eu lin con moito gosto. Non vai ser o libro do ano, desde logo, e sospeito que a súa autora tampouco tiña esa intención. De feito, é algo mais que unha sospeita.



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 54.145.118.24 (5dc49f1f81)
Comentario









os arquivos estranhos




correo:diasestranhos()gmail.com

O sistema de comentarios está á disposición dos lectores de "signos de vida" (antes "días estranhos") exclusivamente para a publicación de opinións e comentarios relacionados co contido deste blog. Calquera texto publicado por medio do referido sistema non reflicte necesariamente a opinión do autor deste blog. As opinións e informacións publicadas no sistema de comentarios son de autoría e responsabilidade integral dos leitores que del fixeran uso. O autor deste blog resérvase o dereito de suprimir os comentarios e textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos, preconceitosos ou de algunha forma perxudiciais a terceiros. Textos de carácter promocional ou inseridos no sistema sen a debida identificación do autor (nome completo e enderezo válido de e-mail) tamén poderán ser eliminados.


Licenza de 
Creative Commons
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-NonComercial-CompartirIgual 2.5 de Creative Commons. Blogalia

Blogalia

(c) Martin Pawley