caderno dun rencoroso enfermo de cinefilia
Inicio > Historias > Cinco centos e cinco
> Cinco centos e cinco <

A pasada semana o Conselho de Seguridade da ONU aprobou unha resolución que outorga trinta días ao governo de Sudán para frear a masacre provocada pola milicia Janjaweed. As organizacións humanitarias que están actuando na rexión saben que a resolución non é forte o suficiente. Cada día están sendo eliminados povos enteiros con precisión cirúrxica: católicos, animistas e ateus escolhen entre morrer a mans deses grupos armados musulmanos ou fuxir das súas casas. Hai un milhón de cidadáns desprazados dentro do seu proprio país e preto de dous centos mil en campos de refuxiados nos campos de Chad. A situación é extremadamente crítica, tal e como venhen denunciando Médicos sen Fronteiras, Amnistía Internacional ou Intermón, pero igual que sucedeu hai dez anos co xenocidio de Ruanda a comunidade internacional está amosando un total desinterese pola traxedia. Os que morren son africanos. Negros. Ninguén que importe.

Neste blog ocupeime por tres veces do asunto, roubando sempre posts do imprescindível bazonga da kilumba. Sempre cunha dúvida ao fondo: ¿que mais podemos facer? Unha boa idea é deixarlhes claro aos nosos dirixentes que sabemos o que está pasando alí e que queremos que eles respondan como é debido.

Intermón Oxfam propón o envío masivo de cartas ao Ministro de Exteriores do governo español, Miguel Ángel Moratinos:

¡Actúa ya... la crisis en Sudán se agudiza!

Sudán vive en estos momentos una de las peores crisis humanitarias de los últimos tiempos.

De los seis millones de habitantes de las tres provincias sudanesas de Darfur, un millón de personas se ha desplazado de sus hogares en busca de lugares más seguros, y en torno a 200.000 personas se han refugiado en el vecino Chad. Los grupos armados invaden poblados, violan a las mujeres, arrasan con lo que encuentran a su paso y destruyen cultivos, negocios y ganado. De momento se calcula que han muerto cerca de 20.000 personas.

Es preciso una respuesta urgente y de envergadura por parte de la comunidad internacional si no queremos que el fracaso y la tragedia de Ruanda se repitan diez años después.

Envía la siguiente carta al Ministro de Asuntos Exteriores, Miguel Ángel Moratinos, pidiéndole que el Gobierno español multiplique la ayuda humanitaria a la zona y se implique políticamente en la resolución de esta crisis a través del Consejo de Seguridad de Naciones Unidas.

Éste es el texto que te proponemos pero si quieres puedes cambiarlo y añadir tu punto de vista:

Estimado Sr. Moratinos:

La situación en Sudán es cada vez más crítica: ya han resultado muertas 20.000 personas y un millón más ha sido expulsado de sus hogares. En torno a 200.000 personas se han refugiado en el vecino Chad pero los campos de refugiados han sobrepasado de largo su capacidad. Por otro lado, no ha disminuido la violencia en las calles y la amenaza del hambre se cierne sobre una población completamente desprotegida.

Como persona preocupada por la suerte de aquellos que viven en situaciones más desfavorecidas, valoro positivamente la aportación de 1,5 millones de euros del gobierno español.

Sin embargo, dada la magnitud de la catástrofe, el Gobierno español puede y debe hacer más.

España debe incrementar los fondos, dar apoyo a las organizaciones humanitarias presentes en la zona y tener una implicación política activa en los foros internacionales en que está presente, especialmente en la Unión Europea y en Naciones Unidas, como miembro del Consejo de Seguridad. Es importante que España promueva en el marco de Naciones Unidas posiciones que tiendan hacia una resolución inmediata.

Sr. Ministro, ahora es el momento de demostrar el compromiso firme de este gobierno con los derechos humanos, en la peor crisis humanitaria que asola el mundo.

Esperamos recibir buenas noticias por su parte en breve. El tiempo corre en nuestra contra.

Atentamente,

Pódese enviar a carta desde esta páxina. Na web do Congreso dos Deputados saen os enderezos de correo electrónico do presidente do governo español, José Luis Rodríguez Zapatero e do proprio Miguel Ángel Moratinos, ministro de exteriores. A min tamén me interesa moito saber cal é a opinión que sobre o conflito tenhen os deputados do BNG no Congreso, posto que a fin de contas foi por eles por quen eu votei.

Neste excelente post de Nuno Guerreiro aparece mais información e un bon número de enderezos de correo de moi diversas autoridades políticas ás cales dirixirse esixíndolhes unha intervención mais activa e decidida.

Lean, pensen e fagan o que consideren apropriado.

Vémonos en setembro.

para entreter a espera: os arquivos estranhos

2004-08-02, 01:00 | 13 comentarios

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://pawley.blogalia.com//trackbacks/20597

Comentarios

1
De: Vendell Fecha: 2004-08-02 02:22

¡Qué perversión! ¡Que sexamos nos os que acabamos sentíndonos culpables pola súa inoperancia! ¿Onde fican agora a solidaridade e o respeto a legalidade internacional de ZP?



2
De: Martin Pawley Fecha: 2004-08-02 02:34

Este é o correo que lhes acabo de enviar aos meus deputados do BNG no congreso, lixeiramente adaptado do que propón Intermón Oxfam:

A situación en Sudán é cada vez mais crítica: xa morreron 20.000 persoas e un millón máis foi expulsado dos seus fogares. Preto de 200.000 persoas fuxiron ao veciño Chad, pero os campos de refuxiados xa sobrepasaron con moito a súa capacidade. Ademais, a violencia nas rúas non desapareceu e a ameaza da fame érguese sobre unha poboación completamente desprotexida.

Por medio deste correo quero pedirlles a vostedes que desde a súa condición de deputados esixan ao governo español que manteña unha actitude mais activa encamiñada a resolver dun xeito urxente o conflicto. É preciso incrementar a aportación económica e o apoio ás organizacións humanitarias que están actuando na zona, pero tamén unha maior implicación nos foros internacionais aos que o noso país pertence, promovendo na Unión Europea e nas Nacións Unidas accións e resolucións que contribúan a paliar esta traxedia.

Aínda estamos a tempo de evitar moitas mortes.

Atentamente,

...



3
De: Martin Pawley Fecha: 2004-08-02 02:39

Vendell, suponho que estará onde soe ficar sempre a solidariedade dos políticos: no fondo da urna, sepultada polos votos que que lhes outorgaron o poder.



4
De: Vendell Fecha: 2004-08-02 14:19

Temo que sí.



5
De: Mifune Fecha: 2004-08-03 02:02

Mandemos estas cartas, aunque no hablen de fútbol, arte o ciencia. Leamos y escribamos.



6
De: pj Fecha: 2004-08-03 15:10

miguelangelmoratinos@hotmail.com ???

Ver para creer... A ese correo no me fio demasiado de enviar nada, a los de @diputado.congreso.es sí :)



7
De: Martin Pawley Fecha: 2004-08-03 22:19

Vieiros ocúpase hoxe do conflito de Sudán, cousa que é moi de agradecer mesmo aínda que haxa frases coma esta:

Pese ao dramático da situación, resulta estraño o repentino interese da comunidade internacional por este conflicto tras ignorar a guerra civil co sur, que deixou mais de dous millóns de mortos.

¿Estranho interese?

¿Estranho?

¿Interese?



8
De: Martin Pawley Fecha: 2004-08-05 19:22

En novembro os estadounidenses irán ás urnas para escolher entre George Bush e o resto do mundo. Algúns dos melhores músicos americanos están amosando o seu apoio explícito ao candidato Kerry, ou, para ser mais exactos, o seu desprezo explícito polo actual presidente. Bruce Springsteen, REM, Pearl Jam, Dave Matthews, Ben Harper e algúns outros farán unha xira conxunta baixo a etiqueta Vote for Change. Hoxe o New York Times publica un artigo de Bruce Springsteen apelando á derrota de Bush:

August 5, 2004
OP-ED CONTRIBUTOR
Chords for Change
By BRUCE SPRINGSTEEN

A nation's artists and musicians have a particular place in its social and political life. Over the years I've tried to think long and hard about what it means to be American: about the distinctive identity and position we have in the world, and how that position is best carried. I've tried to write songs that speak to our pride and criticize our failures.

These questions are at the heart of this election: who we are, what we stand for, why we fight. Personally, for the last 25 years I have always stayed one step away from partisan politics. Instead, I have been partisan about a set of ideals: economic justice, civil rights, a humane foreign policy, freedom and a decent life for all of our citizens. This year, however, for many of us the stakes have risen too high to sit this election out.

Through my work, I've always tried to ask hard questions. Why is it that the wealthiest nation in the world finds it so hard to keep its promise and faith with its weakest citizens? Why do we continue to find it so difficult to see beyond the veil of race? How do we conduct ourselves during difficult times without killing the things we hold dear? Why does the fulfillment of our promise as a people always seem to be just within grasp yet forever out of reach?

I don't think John Kerry and John Edwards have all the answers. I do believe they are sincerely interested in asking the right questions and working their way toward honest solutions. They understand that we need an administration that places a priority on fairness, curiosity, openness, humility, concern for all America's citizens, courage and faith.

People have different notions of these values, and they live them out in different ways. I've tried to sing about some of them in my songs. But I have my own ideas about what they mean, too. That is why I plan to join with many fellow artists, including the Dave Matthews Band, Pearl Jam, R.E.M., the Dixie Chicks, Jurassic 5, James Taylor and Jackson Browne, in touring the country this October. We will be performing under the umbrella of a new group called Vote for Change. Our goal is to change the direction of the government and change the current administration come November.

Like many others, in the aftermath of 9/11, I felt the country's unity. I don't remember anything quite like it. I supported the decision to enter Afghanistan and I hoped that the seriousness of the times would bring forth strength, humility and wisdom in our leaders. Instead, we dived headlong into an unnecessary war in Iraq, offering up the lives of our young men and women under circumstances that are now discredited. We ran record deficits, while simultaneously cutting and squeezing services like afterschool programs. We granted tax cuts to the richest 1 percent (corporate bigwigs, well-to-do guitar players), increasing the division of wealth that threatens to destroy our social contract with one another and render mute the promise of "one nation indivisible."

It is through the truthful exercising of the best of human qualities - respect for others, honesty about ourselves, faith in our ideals - that we come to life in God's eyes. It is how our soul, as a nation and as individuals, is revealed. Our American government has strayed too far from American values. It is time to move forward. The country we carry in our hearts is waiting.



9
De: Martin Pawley Fecha: 2004-08-05 19:40

Haberá que mandarlhes un e-mail falándolhes de Fragagá e das eleicións autonómicas do 2005 :-)



10
De: ylek Fecha: 2004-08-05 22:44

acabo de conocer tu blog a través de mi amiga chihiro
me impactó mucho tu trabajo
mis respetos
un abrazo desde el sur del mundo



11
De: Martin Pawley Fecha: 2004-08-05 22:54

Muito obrigado, ylek.



12
De: Yabba Fecha: 2004-08-07 12:07

O problema é cómo organizamos unha banda que se chamase "Vota polo cambio". Pouco habería onde roer. ¿A quen metemos? ¿Juan Pardo, Ana Kiro et al? Baixo a producción do inefable e omnipresente Heredia e a presentación de Gayoso. Toda unha alternativa. :)



13
De: Martin Pawley Fecha: 2004-08-07 14:21

Non, non, eu quero aos mesmos: Bruce, REM, Ben Harper, etc. E se queren sumarse os de U2, non me queixarei :-)



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 54.225.16.10 (f23115c6d6)
Comentario
¿Cuánto es: mil + uno?









os arquivos estranhos




correo:diasestranhos()gmail.com

O sistema de comentarios está á disposición dos lectores de "signos de vida" (antes "días estranhos") exclusivamente para a publicación de opinións e comentarios relacionados co contido deste blog. Calquera texto publicado por medio do referido sistema non reflicte necesariamente a opinión do autor deste blog. As opinións e informacións publicadas no sistema de comentarios son de autoría e responsabilidade integral dos leitores que del fixeran uso. O autor deste blog resérvase o dereito de suprimir os comentarios e textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos, preconceitosos ou de algunha forma perxudiciais a terceiros. Textos de carácter promocional ou inseridos no sistema sen a debida identificación do autor (nome completo e enderezo válido de e-mail) tamén poderán ser eliminados.


Licenza de 
Creative Commons
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-NonComercial-CompartirIgual 2.5 de Creative Commons. Blogalia

Blogalia

(c) Martin Pawley