caderno dun rencoroso enfermo de cinefilia
Inicio > Historias > O rito
> O rito <

Ganhar as eleicións en España é cousa fácil: basta con estar xa no governo. Facer campanha ao estilo tradicional, con meetings e bandeiras que ondean en prime time, é unha pequena concesión que se fai para manter as formas, para que se note que isto, alá no fondo, é unha democracia, ou case. A campanha de verdade faise día a día nos telexornais, inzados de sucesos e futebol, e consiste en non falar nunca de nada relevante, en divulgar mundos ficticios con praias esplendorosas e guerras xustas. Cun sólido aparato de propaganda detrás non hai candidato oficial que poida saír derrotado das urnas; pasou algunha vez, seino, pero non se tratou realmente de derrotas, senón de suicidios. E se polo meio xorden dificuldades imprevistas basta con entoar o sempre eficaz "Que vén o lobo" para atrapar aos indecisos de pensamento débil. Sabemos que está todo atado e ben atado. O habitual é que quen manda siga mandando, non sen predicar constantemente o mito fundamental da alternancia.

Mais o rito é o rito. O rito obríganos cada catro anos a ficar sepultados pola propaganda eleitoral e a caminharmos polas rúas tratando de esquivar as miradas dos líderes políticos desde os cartaces de publicidade. Fuxindo da tristeza não tem fim dos candidatos do BNG, aínda convencidos de que a demografía xoga ao seu favor e acabarán ganhando, dentro de vinte anos ou así. Fuxindo de Zetapé e da rancia renovación que representa un comité de notáveis que inclúe a José Bono e Gregorio Peces Barba. Fuxindo de Mariano, o da boa estirpe, ese que dixo hai pouco "no sé si tiene mucho sentido revisar el pasado" nunha entrevista no choio do Rei Lear. E falaba de Irak, conste, pero tenho para min que o seu subconscente pensaba ao tempo en moitas outras cousas.

O rito esixe, finalmente, que nos vistamos de domingo e vaiamos depositar uns sobres nunhas caixas, e que pensemos que facéndoo convertímonos en cidadáns. Logo chega o reconto, e con el, a realidade.

blogcampaña en Vieiros

dos arquivos estranhos: Fermín Muguruza (01/09/2003)

2004-03-08, 01:00 | 12 comentarios

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://pawley.blogalia.com//trackbacks/16496

Comentarios

1
De: souny Fecha: 2004-03-09 00:39

"...es mejor para Galicia que el presidente del Gobierno sea yo que no que sea otro, y no es que lo diga yo, sino que es bastante razonable..." (Rajoy,la voz de galicia)
Cuando tiene razon la tiene, no por que lo diga yo...



2
De: Vendell Fecha: 2004-03-09 00:53

Ostiaputa.
A cidadanía era isto.



3
De: odyseo Fecha: 2004-03-09 08:53

Cuanto más tardemos en darnos cuenta de que esto no es una democracia sino una partitocracia, oligárquica y excluyente, en la que las élites de cada partido se perpetuan de manera endogámica en la cúpula de sus respectivas listas electorales sin hacer el más mínimo esfuerzo porque pasrezca una democracia de verdad, más dificil será la regeneración política en este país.



4
De: peke Fecha: 2004-03-09 12:46

Pregunta (e, por favor, que ninguén se me bote enriba): ¿Non será que levamos aínda moi pouco tempo de democracia e nos falta práctica?



5
De: Martin Pawley Fecha: 2004-03-09 23:00

Non me resisto a ponher aquí a presentación que fan en Vieiros deste post:

Pawley é o autor de Días estranhos. Auténtica trabe do blogmillo galego, este coruñés está curtido en experiencias na rede. Canción brasileira, crónica política, poemas e viaxes no tren.



6
De: Indi Fecha: 2004-03-09 23:35

Estas eleicións son dunha tristura sin fin.



7
De: opaco Fecha: 2004-03-10 00:48

E se seguir así, tamén chegará o día que nos laiemos da alternancia de partidos.



8
De: xastellas Fecha: 2004-03-10 00:55

Parabéns
Con vieiros virán máis lectores para o teu blog



9
De: Anónimo Fecha: 2004-03-10 00:57

A propósito da tristura electoral

o mundo non se cambia nun ano

pero parece que traballabamos para o inglés



10
De: Akin Fecha: 2004-03-10 01:02

Interesante Pawley, algúns seguimos sin ver saída.



11
De: Martin Pawley Fecha: 2004-03-10 03:05

A saída é sempre cara adiante, Akin.



12
De: xastellas Fecha: 2004-03-10 21:41

onde quedará adiante?



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 54.224.109.48 (753af037c7)
Comentario









os arquivos estranhos




correo:diasestranhos()gmail.com

O sistema de comentarios está á disposición dos lectores de "signos de vida" (antes "días estranhos") exclusivamente para a publicación de opinións e comentarios relacionados co contido deste blog. Calquera texto publicado por medio do referido sistema non reflicte necesariamente a opinión do autor deste blog. As opinións e informacións publicadas no sistema de comentarios son de autoría e responsabilidade integral dos leitores que del fixeran uso. O autor deste blog resérvase o dereito de suprimir os comentarios e textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos, preconceitosos ou de algunha forma perxudiciais a terceiros. Textos de carácter promocional ou inseridos no sistema sen a debida identificación do autor (nome completo e enderezo válido de e-mail) tamén poderán ser eliminados.


Licenza de 
Creative Commons
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-NonComercial-CompartirIgual 2.5 de Creative Commons. Blogalia

Blogalia

(c) Martin Pawley