caderno dun rencoroso enfermo de cinefilia
Inicio > Historias > Proxecto de teatro alternativo
> Proxecto de teatro alternativo <

A peza, provisionalmente chamada Coro muxián (*) está deseñada para dous actores e un público. Nos extremos dereito e esquerdo do palco haberá dúas cadeiras, e na fronte do mesmo un conxunto de maletas de emigrante, cargadas de saudade. Un dos actores encarna ao anxo exterminador; levará roupas negras e coxeará de xeito ben ostensíbel, coma se tivese as bisagras moi desgastadas. A súa única misión é pasearse dun lado ao outro do escenario, e de cando en vez pousará nunha das cadeiras e botará un pequeno sono, do que espertará asustado polos seus proprios ronquidos. O outro actor limitarase a ir colocando maletas na boca do palco.

Ningún deles emite palabra algunha; é o público quen reproduce o texto nesta obra de vangardismo atroz. Desde o momento en que se abren as cortinas, os espectadores deberán repetir constantemente e sen deterse a seguinte frase:

Dámoslle grazas ao anxo exterminador por ternos repartido a miseria e a morte
Dámoslle grazas ao anxo exterminador por ternos repartido a miseria e a morte
Dámoslle grazas ao anxo exterminador por ternos repartido a miseria e a morte
Dámoslle grazas ao anxo exterminador por ternos repartido a miseria e a morte
Dámoslle grazas ao anxo exterminador por ternos repartido a miseria e a morte...

A obra deberá prolongarse até que algún dos espectadores fique farto e opte por subir ao escenario e botar de alí ao anxo exterminador dándolle patadas nos testículos. Nese momento os restantes espectadores aplaudirán conmovidos. A obra continuará o tempo que faga falta até que tal cousa suceda; outros catro anos, se for preciso.


*As confrarías máis afectadas polo Prestige renuncian a actuar xudicialmente contra ningún membro do governo e aceptan todas as teses oficiais

2003-07-31, 06:56 | 4 comentarios

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://pawley.blogalia.com//trackbacks/10250

Comentarios

1
De: Descalza Fecha: 2003-07-31 08:36

Subiría con mucho gusto...aunque dejaré el puesto a alguien más fuerte...yo aplaudiré. Cáustico, pawley, cáustico.



2
De: Akin Fecha: 2003-07-31 09:34

Como actor afeizoado ofrézome ó papel do que non recibe patadas nos testículos...



3
De: Yogurtu Fecha: 2003-07-31 15:47

Permítame un cambio, Martin. Como espectador aborregado, y culpable a fin de cuentas, me ofrezco a que alguien me dé una potente patada en los testículos.



4
De: Jueves Addams Fecha: 2003-07-31 20:22

lamento decirlo, pero creo que espera demasiado del público... (o quizás es que me estoy amargadando)
Saludos



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 54.225.16.10 (f23115c6d6)
Comentario
¿Cuánto es: mil + uno?









os arquivos estranhos




correo:diasestranhos()gmail.com

O sistema de comentarios está á disposición dos lectores de "signos de vida" (antes "días estranhos") exclusivamente para a publicación de opinións e comentarios relacionados co contido deste blog. Calquera texto publicado por medio do referido sistema non reflicte necesariamente a opinión do autor deste blog. As opinións e informacións publicadas no sistema de comentarios son de autoría e responsabilidade integral dos leitores que del fixeran uso. O autor deste blog resérvase o dereito de suprimir os comentarios e textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos, preconceitosos ou de algunha forma perxudiciais a terceiros. Textos de carácter promocional ou inseridos no sistema sen a debida identificación do autor (nome completo e enderezo válido de e-mail) tamén poderán ser eliminados.


Licenza de 
Creative Commons
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-NonComercial-CompartirIgual 2.5 de Creative Commons. Blogalia

Blogalia

(c) Martin Pawley